Het verhaal van kindercoach Karin

“Ik was helemaal vergeten wat ik allemaal wél goed kan” 

Wanneer Karin Schoemakers bij een gezin binnenstapt, gebeurt er vaak al iets vóór het eerste gesprek echt begonnen is. Karin komt niet alleen binnen als kindercoach, maar ook als ervaringsdeskundige. Geen oordeel. Geen lijstje met wat er allemaal beter moet. Maar iemand die naast een gezin gaat staan. 

“Eindelijk iemand die niet zelf hartstikke dun is en ons komt vertellen hoe het moet.” Die woorden van een ouder uit een van de eerste Kidslife gezinnen zijn Karin altijd bijgebleven. Niet omdat het over uiterlijk ging, maar omdat er in die ene zin zoveel verborgen zat: schaamte, spanning, vermoeidheid, maar ook opluchting. Het gevoel eindelijk gezien te worden. 

Karin werkt inmiddels ruim tweeënhalf anderhalf jaar samen met Kidslife als kindercoach, maar begeleidt kinderen al veel langer in haar eigen praktijk. Daarvoor werkte ze jarenlang in het onderwijs. Juist daar zag ze de kinderen die nét buiten de kaders vielen. Kinderen die worstelden met zichzelf. Met pesten. Met onzekerheid. Met het gevoel dat ze nooit goed genoeg waren. 

“Er werd vaak meteen gedacht aan zware zorg of diagnostiek. Terwijl ik voelde: hier zit nog iets tussen. Iemand moet eerst eens écht naar deze kinderen kijken.” 

Die gedachte sluit volgens haar precies aan bij de manier waarop binnen Kidslife gewerkt wordt. Niet het gewicht als eerste zien. Niet de cijfers op de weegschaal. Maar het kind en het gezin eromheen.  

Veel kinderen die bij Kidslife komen, zitten al langere tijd niet lekker in hun vel. “Ze zijn vaak volledig gefocust op alles wat niet lukt. Niemand kiest mij. Niemand vindt me leuk. Dan vergeet je compleet wie je eigenlijk bent.” 

Juist daarom begint begeleiding vaak thuis, aan de keukentafel. Tussen de vertrouwde spullen en dagelijkse gewoontes. “Je bouwt meteen verbinding op. We worden een team. Dat voelen ouders én kinderen.” 

Soms zit die verbinding in iets heel kleins. Zoals een puber die in eerste instantie vooral vertelde dat alles goed ging. Gezondere keuzes. Meer zelfvertrouwen.  Alleen de weegschaal bleef hetzelfde aangeven. Tot er ineens een bericht kwam: 
“Mag ik binnenkort weer even komen? Het gaat eigenlijk niet zo goed.” 

“Kinderen hoeven niet perfect te veranderen. Ze mogen voelen dat ze opnieuw kunnen beginnen.” 

De puber bleek niet helemaal eerlijk geweest te zijn en was bang dat Karin boos zou worden. “Toen dacht ik: nee, dit ís juist de winst. Er is genoeg veiligheid om eerlijk te zijn.” Samen werd teruggegaan naar de basis. Niet harder werken of strenger zijn, maar kleinere stappen zetten. Zonder schaamte. “Kinderen hoeven niet perfect te veranderen. Ze mogen voelen dat ze opnieuw kunnen beginnen.” 

Wat Karin het meest ziet veranderen, is vaak niet direct het gewicht. Het zit in andere dingen. Een kind dat weer mee durft te doen. Een puber die zich minder laat raken door pestgedrag. Of een deelnemer die ineens zegt:  “Ik was helemaal vergeten wat ik allemaal wél goed kan.” 

Volgens Karin ontstaat daar uiteindelijk het echte verschil. “Als een kind weer vertrouwen krijgt in zichzelf, dan gaan ze zichzelf gezonde keuzes gunnen.” 

Soms betekent dat ook dat er verder gekeken wordt dan alleen voeding of beweging. Zoals een deelnemer die geen zwemdiploma had omdat daar thuis geen geld voor was. Dankzij samenwerking met de Buurtsportcoach binnen het Kidslife team konden er alsnog zwemlessen geregeld worden. “Dan voel je: dit gaat over veel meer dan afvallen. Dit gaat over kansen.” 

Veel ouders denken vooraf dat eerst alles op orde moet zijn voordat hulp gevraagd mag worden. Maar juist die gedachte probeert Karin weg te nemen. “Je hoeft geen perfect gezin te zijn. Je hoeft het niet allemaal goed te doen.” 

Want achter veel gezinnen zit een verhaal. Vermoeidheid. Stress. Onzekerheid. Ouders die zelf ook worstelen met gezondheid of zelfbeeld. Daarom draait begeleiding volgens haar niet alleen om voeding of beweging, maar ook om mildheid. “Een keer patat halen omdat je moe bent van je werk maakt je geen slechte ouder.” 

Wat Kidslife volgens Karin vooral doet, is gezinnen opnieuw laten voelen dat verandering mogelijk is. Stap voor stap. Zonder schaamte.  

“Dat je er mag zijn en dat je jezelf dit gunt.” 

“Je hoeft geen perfect gezin te zijn. Je hoeft het niet allemaal goed te doen.”