Het verhaal van centrale zorgverlener Nikol

GGD en Kidslife: : achter leefstijlproblemen schuilt vaak een groter verhaal 

“Een vraag is meestal niet alleen maar een vraag.” 

Het is een inzicht dat Nikol Timmerman in meer dan vijfentwintig jaar als jeugdverpleegkundige bij de Gemeentelijke Gezondheidsdienst steeds opnieuw bevestigd ziet. In haar werk staat ze dagelijks naast kinderen en ouders bij grote en kleine vragen over gezondheid, ontwikkeling en opvoeding. Sinds enkele jaren is ze daarnaast Centrale Zorgverlener voor gezinnen waarin zorgen spelen rondom leefstijl en gezond gewicht. 

Ook in die rol ziet ze hoe belangrijk het is om verder te kijken dan de eerste hulpvraag. 

“Je hebt het kind, je hebt de ouders en je hebt alles wat daar omheen gebeurt. Hoe iemand zelf is opgegroeid, wat een gezin heeft meegemaakt, hoeveel steun er is, stress, relaties en werk. Dat speelt allemaal mee.” 

Volgens Nikol wordt er nog vaak gedacht dat leefstijl vooral gaat over voeding en bewegen. Maar de werkelijkheid is meestal veel complexer. “Vroeger waren gesprekken veel meer gericht op wat een kind at of hoeveel het bewoog. Inmiddels weten we dat er vaak veel meer lagen onder zitten. Soms hebben ouders dat zelf niet eens door.” Juist daarom begint verandering volgens haar niet met een oplossing, maar met een gesprek. 

Verder kijken dan de eerste vraag 
Vanuit haar rol als Centrale Zorgverlener helpt Nikol gezinnen om overzicht te krijgen. Samen onderzoeken ze wat er speelt en welke ondersteuning passend is. Soms blijkt een diëtist voldoende. Soms is er opvoedondersteuning nodig. En soms komt Kidslife in beeld. 

“Wat ik mooi vind aan Kidslife is dat er verder wordt gekeken dan alleen eten en bewegen. Kinderen en ouders worden langere tijd begeleid en er is aandacht voor het hele plaatje.” 

Die brede blik herkent ze ook in haar eigen werk. “Niet ieder kind heeft hetzelfde nodig. Daarom is het belangrijk dat je samen onderzoekt wat past.” 

Kinderen weer laten ontdekken wat wél kan 
In haar werk ontmoet Nikol regelmatig kinderen die weinig vertrouwen hebben in bewegen. “Je hoort vaak: sport is stom. Of: ik kan dat toch niet.” Dan helpt het volgens haar niet om direct met oplossingen te komen. “Kinderen moeten eerst ontdekken wat bij hen past. Waar ze plezier uit halen. Waar ze succeservaringen kunnen opdoen.”  

“Kinderen krijgen weer vertrouwen in zichzelf “

Juist daar ziet ze de kracht van Kidslife. “Kinderen worden er gezien. Er wordt gekeken naar wie ze zijn, wat ze leuk vinden en waar hun mogelijkheden liggen. Niet vanuit wat niet lukt, maar vanuit wat wél kan.” 

Dat levert volgens haar meer op dan alleen een gezondere leefstijl. “Kinderen krijgen weer vertrouwen in zichzelf. En dat zie je vaak terug in veel meer onderdelen van hun leven.” 

Samen zie je meer 
De samenwerking tussen de GGD en Kidslife is de afgelopen jaren steeds verder gegroeid. “In het begin was het soms zoeken naar wie welke rol had. Inmiddels weten we elkaar steeds beter te vinden.” 

Wat Nikol daarin vooral waardeert, zijn de korte lijnen en het wederzijdse vertrouwen. “Niemand gaat ervan uit dat hij het beter weet. De vraag is niet: wie heeft gelijk? De vraag is: wat zie jij?” 

Volgens haar ontstaat daar de echte kracht van samenwerking. Iedere professional kijkt vanuit een eigen expertise naar een gezin. Juist daardoor ontstaat een completer beeld van wat er nodig is. “Je brengt allemaal je eigen kennis en ervaring mee. Samen zie je vaak meer dan alleen.” 

Gezien en gehoord 
Wanneer Nikol terugkijkt op de gezinnen die haar zijn bijgebleven, komt ze steeds uit bij dezelfde basis. “Het enige wat ieder mens eigenlijk wil, is gezien en gehoord worden.”  

Dat geldt voor kinderen. Maar minstens zo sterk voor ouders. “Ouders doen bijna altijd hun uiterste best. Mensen zien vaak niet wat gezinnen allemaal al hebben meegemaakt of hoeveel ze al geprobeerd hebben.” 

Wanneer ouders zich gezien voelen, ontstaat er ruimte. Ruimte om eerlijk te zijn. Ruimte om hulp te accepteren. Ruimte om stapjes vooruit te zetten. Daarom hoopt ze dat gezinnen niet te lang blijven rondlopen met zorgen. “Praat erover. Met iemand die je vertrouwt. Een buurvrouw, iemand op school of een professional. Je hoeft het niet alleen te doen.” 

Misschien is dat uiteindelijk wel de belangrijkste les die Nikol in al die jaren heeft geleerd. Niet dat ieder probleem direct opgelost kan worden. Maar wel dat verandering vaak begint op het moment dat iemand naast je komt staan en samen met jou verder kijkt. 

 “Het enige wat ieder mens eigenlijk wil, is gezien en gehoord worden.”